Btw-aangifte voorbereiden uit facturen en bonnetjes

Een btw-aangifte voorbereiden uit facturen en bonnetjes begint met een document-tabel waarin elke rij naar één inkoopfactuur of één bonnetje verwijst. Per rij noteer je de factuurdatum, het factuurnummer of de bonreferentie, de leverancier, een korte omschrijving, het bedrag exclusief btw uitgesplitst naar btw-tarief, het btw-bedrag per tarief, het totaalbedrag, het aangiftetijdvak, en een verwijzing naar het bronbestand. Dat is je werkbestand. De optellingen per tarief en per aangiftetijdvak komen pas aan bod nadat alle rijen compleet zijn en je de twijfelgevallen hebt nagelopen — niet andersom.

De volgorde is bewust. Wie eerst optelt en daarna pas controleert, vindt fouten te laat. Of de bonnetjes kloppen, of de leveranciersnaam op een kassabon herkenbaar is, of een buitenlandse factuur überhaupt voorbelasting oplevert — dat zijn rij-niveau-vragen, geen totaal-niveau-vragen. Wie eerst de tabel vult en review-vlaggen zet op de rijen die menselijke beoordeling nodig hebben, telt aan het eind alleen op wat al gecontroleerd is.

Wat dit artikel niet doet: geen rondleiding door rubriek 1a, 1b of 5b op het aangifteformulier in Mijn Belastingdienst Zakelijk, geen advies over of een specifieke btw aftrekbaar is in jouw situatie, en geen oordeel over individuele privé-versus-zakelijk-grijze-gevallen. Het invullen van de aangifte zelf en die afwegingen blijven bij jou of bij je boekhouder. Het werkbestand voedt de aangifte; het is niet de aangifte.

De rest van het artikel werkt de stappen één voor één uit: eerst welke kolommen de Belastingdienst verwacht en welke je daarbovenop praktisch nodig hebt, dan hoe je het kolomschema ontwerpt, hoe je bonnetjes als volwaardige rij meeneemt, hoe je twijfelgevallen markeert in plaats van weggeeft of klakkeloos meetelt, hoe je de rijen vult zonder elk veld over te tikken, en pas daarna hoe je tot de getallen per tarief en per kwartaal of maand komt.

---

Wat de Belastingdienst minimaal van je administratie vraagt

Het kolomschema van het werkbestand is geen ontwerpkeuze maar een vertaling van wat de fiscus al voorschrijft. Volgens de administratieve eisen van de Belastingdienst voor ontvangen facturen moet je per ontvangen factuur de factuurdatum, het factuurnummer, naam en adres van de leverancier, een omschrijving van de goederen of diensten, de prijs exclusief btw uitgesplitst naar btw-tarief en het btw-bedrag uitgesplitst naar btw-tarief vastleggen.

Dat zijn meteen zes kolommen die in het werkbestand thuishoren omdat ze van de wet komen: factuurdatum, factuurnummer, leverancier (naam plus adres), omschrijving, bedrag exclusief btw per tarief, en btw-bedrag per tarief. Die zes vormen de harde kern. Daarbovenop staan een paar kolommen die je voor de praktijk wilt toevoegen, ook al schrijft de Belastingdienst ze niet zo voor: het totaalbedrag (om handmatige rekenfouten op te sporen), het aangiftetijdvak (om per kwartaal of maand te kunnen filteren), een verwijzing naar het bronbestand (zodat elke regel terug te vinden is), en een reviewvlag (zodat onduidelijke rijen niet stilzwijgend in een totaal verdwijnen).

Een vereenvoudigde administratie is mogelijk wanneer de boeking een nummer of andere verwijzing bevat die de regel terugkoppelt naar de factuur. Dat is precies de reden om de bronbestand-verwijzing van begin af aan als kolom op te nemen in plaats van als losse map met scans naast je Excel — als de regel zelf naar het bronbestand wijst, blijft de administratie ook bij steekproef of controle herleidbaar.

Eén kolom blijft buiten de standaardrij: het btw-identificatienummer van de leverancier. Voor binnenlandse facturen is dat geen vereiste op rijniveau. Voor intra-EU-transacties wel — daar bewaak je met het btw-id of de verleggingsregeling van toepassing is. Hoe je dat operationeel meeneemt in het werkbestand komt later terug in de behandeling van reviewvlaggen.

---

Het kolomschema voor je btw-werkbestand

In Excel of een vergelijkbaar werkbestand voor de btw-aangifte ziet de tabel er kolom voor kolom als volgt uit:

• Factuurdatum — de datum op de factuur of bon, in een eenduidig formaat zoals YYYY-MM-DD.
• Factuur- of bonreferentie — het factuurnummer, of bij een kassabon een bon-, ticket- of transactienummer. Als die ontbreekt, een eigen referentie waaruit je de bon kunt terugvinden.
• Leverancier — naam en adres zoals op het document staat. Eén tekstkolom is meestal genoeg; splits alleen op als je later op land of postcode wilt filteren.
• Btw-id leverancier — alleen ingevuld bij intra-EU-transacties; voor binnenlandse rijen blijft deze kolom leeg.
• Omschrijving — wat er geleverd of betaald is, kort. Geen volledige citaat van de factuurregel; één tot enkele woorden waarmee je de aankoop herkent.
• Bedrag excl. btw 21% — bedrag exclusief btw voor het deel van het document dat onder het hoge tarief valt.
• Bedrag excl. btw 9% — idem voor het lage tarief.
• Bedrag excl. btw 0%/vrijgesteld/verlegd — bedrag exclusief btw voor regels zonder Nederlandse btw-heffing op de factuur. Eén kolom volstaat; de reden waarom geen btw geldt komt verderop in de reviewvlag.
• Btw-bedrag 21% — het bedrag aan btw dat aan 21% is gekoppeld op deze rij.
• Btw-bedrag 9% — idem voor 9%.
• Totaalbedrag — het bedrag dat de leverancier in totaal in rekening heeft gebracht, inclusief btw.
• Aangiftetijdvak — de tijdvak-aanduiding waarbinnen de aankoop valt, bijvoorbeeld 2026-Q1 voor een kwartaalaangever of 2026-04 voor een maandaangever.
• Bronbestand-verwijzing — pad of bestandsnaam plus paginanummer, bijvoorbeeld inbox/2026-Q1/leverancier-x/factuur-1234.pdf p.1.
• Reviewvlag — één waarde per rij die aangeeft welke categorie de regel heeft (zie de behandeling van reviewvlaggen verderop).

De reden om bedrag exclusief btw én btw-bedrag per tarief in aparte kolommen te zetten in plaats van één bedrag-excl. plus één btw-tarief-kolom: één factuur kan regels op meerdere tarieven bevatten. Een leverancier rekent op dezelfde factuur 21% over hardware en 9% over een onderdeel waarop het lage tarief geldt, of een groothandelsbon mengt 21%-producten met 0%-export. Als je dat in één tarief-kolom probeert te proppen, sta je op het moment van optellen weer per regel uit te splitsen. Met aparte tarief-kolommen levert een eenvoudige som per kolom direct de getallen op die je per tarief nodig hebt.

Een concrete voorbeeldrij. Stel: een factuur van 12 maart 2026 van leverancier Bouwhuis Materialen B.V. met factuurnummer F-2026-00481, voor €1.000 excl. btw aan 21% (steigerbouw) en €30 excl. btw aan 9% (een drukwerkbestelling die op dezelfde factuur is meegelift). De rij ziet er dan zo uit: factuurdatum 2026-03-12, factuurreferentie F-2026-00481, leverancier Bouwhuis Materialen B.V., omschrijving steigerhuur en drukwerk, bedrag excl. btw 21% 1000,00, bedrag excl. btw 9% 30,00, btw-bedrag 21% 210,00, btw-bedrag 9% 2,70, totaalbedrag 1242,70, aangiftetijdvak 2026-Q1, bronbestand inbox/2026-Q1/bouwhuis/F-2026-00481.pdf p.1, reviewvlag binnenland.

Het aangiftetijdvak als aparte kolom is operationeel belangrijker dan het lijkt. Wie alleen op factuurdatum filtert, moet bij elke aangifte opnieuw nadenken of een factuur van 1 april in het Q1- of Q2-totaal hoort wanneer een leverancier laat factureerde voor een levering uit maart. Door het aangiftetijdvak bij het invullen vast te leggen, weet je later in één filter welke rijen meegaan in welke aangifte — dat is precies de filterregel die je in Excel direct kunt toepassen.

De bronbestand-verwijzing is het stuk waarmee je werkbestand een herleidbare administratie blijft in plaats van een losse spreadsheet. Een waarde als inbox/2026-Q1/leverancier-x/factuur-1234.pdf p.1 betekent dat een boekhouder of een controleur in één klik bij het oorspronkelijke document komt — bestand plus pagina. Voor multi-paginafacturen of een PDF die meerdere bonnetjes bundelt, is die paginaverwijzing wat het verschil maakt tussen een rij die je snel kunt verifiëren en een zoektocht in het archief.

---

Bonnetjes als volwaardige rij in plaats van bijvangst

Een kassabon, een parkeerticket of een gefotografeerd bonnetje van de bouwmarkt verdient dezelfde rij in het werkbestand als een keurige PDF-inkoopfactuur. De Belastingdienst-eisen veranderen niet omdat het document op thermisch papier staat. Wat wél verandert, is dat enkele velden niet expliciet op de bon staan en dat je die zelf moet reconstrueren of als reviewpunt moet markeren.

De leveranciersnaam is het eerste struikelblok. Veel kassabonnen vermelden alleen een handelsnaam, een filiaalcode of een webadres en geen volledige bedrijfsgegevens. In dat geval reconstrueer je de naam uit een combinatie: het btw-nummer onderaan de bon (waarmee je de bedrijfsnaam kunt opzoeken), het bedrag plus de datum vergeleken met je bankafschrift, of een vaste mapping die je per terugkerende leverancier eenmalig vastlegt. Als de bon geen herleidbare leveranciersnaam toelaat, krijgt de rij onduidelijk als reviewvlag en blijft hij buiten de optelling totdat je de naam alsnog hebt achterhaald.

Een tweede stap die typisch alleen voor bonnetjes geldt: terugrekenen van een totaalbedrag naar bedrag exclusief btw plus btw-bedrag. Veel kassabonnen tonen alleen een totaal en een btw-percentage. Voor 21% deel je het totaal door 1,21 om bij het bedrag exclusief btw te komen; het btw-bedrag is dan het totaal minus het bedrag exclusief btw. Voor 9% gebruik je 1,09. Een bon van €47,85 totaal aan 21% komt zo uit op €39,55 exclusief btw (€47,85 / 1,21 = €39,5454…, afgerond) plus €8,30 btw. Dit is precies de regel die in handmatige werkbestanden vaak fout gaat — een afronding van een halve cent op één regel vermenigvuldigt zich over een heel kwartaal — dus rond consequent op twee decimalen en controleer steekproefsgewijs.

Voor kleine bedragen geldt de regeling van de vereenvoudigde factuur: zo'n bon hoeft minder gegevens te bevatten dan een volledige factuur. Voor btw-aftrek moeten de essentiële velden alsnog herleidbaar zijn: leverancier, datum, omschrijving, bedrag, en btw of btw-percentage. Als één van die velden ontbreekt en niet redelijkerwijs te reconstrueren is, krijgt de rij een reviewvlag in plaats van direct in een totaal te belanden. De keuze om hem alsnog op te nemen of weg te laten ligt bij jou of bij je boekhouder.

Bonnetjes zonder enige btw-vermelding zijn een aparte categorie. Een bon waar geen btw-bedrag en geen btw-percentage op staat, levert geen voorbelasting op die je in de aangifte kunt meenemen. Twee werkbare opties: de bon helemaal niet in het btw-werkbestand opnemen (en wel ergens in je administratie bewaren), of de rij wél opnemen met btw-bedrag 0 en reviewvlag vrijgesteld-of-0, zodat je later kunt zien dat je de bon hebt gezien en bewust hebt overgeslagen. Welke je kiest hangt af van hoe je je administratie wilt sluiten — beide zijn verdedigbaar zolang je het consistent doet.

Privé-versus-zakelijk-twijfel hoort op de rij thuis, niet in een aparte exercitie achteraf. Een lunchbon met een klant, een aankoop in een doe-het-zelfwinkel die deels voor thuis en deels voor de zaak is, een mobiele telefoon die je ook privé gebruikt — die rijen krijgen reviewvlag privegebruik en blijven buiten de optelling van voorbelasting totdat de aftrekafweging is gemaakt. Dit artikel doet die afweging niet voor je en zegt ook niet dat de btw uiteindelijk niet aftrekbaar is; het zorgt er alleen voor dat de rij niet stilzwijgend meegaat in een totaal voordat iemand er een beslissing op heeft genomen.

---

Reviewcategorieën als vlag op de rij, niet als losse paragraaf

De reviewvlag-kolom werkt het beste met een kleine, vaste set waarden — één per rij, geen meervoudige tags. Een werkbare set:

• binnenland — Nederlandse leverancier, bedrag en btw kloppen op de factuur, geen andere bijzonderheden.
• EU-verlegd — leverancier in een andere EU-lidstaat, btw is verlegd naar de afnemer (geen btw-bedrag op de factuur, of expliciet "btw verlegd").
• import — leverancier buiten de EU; btw bij invoer loopt via een andere route dan een gewone leveranciersfactuur.
• privegebruik — de aankoop is geheel of deels privé en moet voor aftrek nog beoordeeld worden.
• vrijgesteld-of-0 — vrijgestelde dienst (zoals bepaalde verzekeringen of medische diensten) of een 0%-rij; geen voorbelasting maar wel zichtbaar in het werkbestand.
• onduidelijk — er klopt iets niet aan de rij, een veld ontbreekt, of je weet de categorie nog niet zeker.

De label-namen zelf zijn operationeel. Wat ze fiscaal precies betekenen valt buiten de scope van het werkbestand; wat ze voor de tabel betekenen, is welke rijen wel en welke niet meegaan in de optelling per tarief.

Een rij krijgt binnenland zodra alle velden kloppen, het bedrag en het btw-bedrag in een normale verhouding staan en de leverancier Nederlands is. Alle andere rijen krijgen handmatig of via een eenvoudige formule een passende vlag: een buitenlands btw-id of een buitenlandse postcode in de leveranciersregel duwt de rij naar EU-verlegd of import; een ontbrekend btw-bedrag op een factuur die wel een leveringsbeschrijving heeft, is meestal een verleggingssignaal; een rij waar je naar moet zoeken voordat je weet wat ermee aan de hand is, krijgt onduidelijk totdat je het hebt nagekeken.

Een extractietool of het Excel-werkbestand kan een eerste vlag voorstellen op basis van wat in het document staat — bijvoorbeeld een buitenlands btw-id of een ontbrekend btw-bedrag — maar die suggestie blijft een suggestie. De uiteindelijke beslissing of een rij ook werkelijk in die categorie thuishoort, ligt bij jou of bij je boekhouder. Geautomatiseerde flag-suggesties zijn input voor menselijke review, geen aftrekbeslissing.

De flag heeft een directe filterfunctie bij het optellen, en die filterfunctie is de hele reden om hem op rijniveau te zetten. Bij het samentellen van voorbelasting per tarief en aangiftetijdvak (de volgende stap) tellen alleen rijen mee met binnenland of een expliciet beoordeelde flag. Rijen met onduidelijk, privegebruik, EU-verlegd, import of vrijgesteld-of-0 blijven in het werkbestand staan, maar buiten het binnenlandse voorbelasting-totaal totdat ze handmatig zijn bekeken of via een ander pad zijn afgehandeld. Dat is een filter-regel, geen juridisch oordeel — wat fiscaal de juiste behandeling is, beslist de lezer of de boekhouder, niet de tabel.

Eén concrete situatie laat zien waarom dit werkt. Stel: een Duitse softwareleverancier stuurt een factuur van €500 zonder btw-bedrag, met de vermelding "Reverse charge — VAT to be paid by recipient". Tellen als binnenlandse voorbelasting kan niet — er staat geen btw op. Stilzwijgend uit het werkbestand laten verdwijnen kan ook niet — de regel hoort in je administratie. Met de reviewvlag EU-verlegd blijft de rij zichtbaar, blijft het bedrag traceerbaar via de bronbestand-verwijzing, en blijft de aangifte-afweging waar hij hoort: bij jou of bij je boekhouder, niet in een Excel-formule.

---

Hoe je de rijen vult zonder alles handmatig over te tikken

Drie werkstromen zijn realistisch voor een ZZP'er die zijn werkbestand voor de aangifte vult, en ze sluiten elkaar niet uit:

1. Handmatig overtikken in Excel. Werkt prima bij een klein volume — een handvol facturen plus wat bonnetjes per kwartaal. Boven dat volume wordt het overtikken zelf de kostbare stap, en ontstaan er typefouten die je later in de sanity-check op het totaalbedrag terugziet.
2. Een volledig boekhoudpakket. Veel ZZP'ers werken in een pakket dat zelf btw-rubrieken aanmaakt zodra een factuur is geüpload. Voor wie elk kwartaal sowieso al in dat pakket zit, is dat een logische keuze; een apart Excel-werkbestand erbij is dan dubbel werk.
3. Een lichtgewicht workflow met extractie als input-prep. Je laat een extractietool een eerste-versie werkbestand maken uit je stapel PDF's, scans en foto-bonnetjes, en jij of je boekhouder loopt vervolgens de rijen na — vooral de rijen met reviewvlag onduidelijk of privegebruik. Dit is het werkterrein dat tussen "alles met de hand" en "een volledig pakket" past, en waarmee je het Excel-werkbestand uit dit artikel zelf in handen houdt zonder elk veld over te tikken.

Welk pad past, hangt af van volume, voorkeur, en hoe je samenwerkt met een boekhouder. Geen van de drie is verkeerd; ze leveren wel ander werk op.

Voor de derde route komt extractie in beeld als de stap die je rijen vult voordat je gaat reviewen. Het idee: je gooit een gemengde batch — PDF-inkoopfacturen uit je e-mail, scans van papieren facturen, foto's van kassabonnen — door een tool met een Nederlandse prompt die exact het kolomschema uit dit artikel uitvraagt. Wat je terugkrijgt is een Excel- of CSV-bestand met één rij per document, met de zes verplichte velden plus aangiftetijdvak, bronbestand-verwijzing en een eerste-suggestie reviewvlag.

Invoice Data Extraction voor btw-werkbestanden is op die manier in te zetten als input-prep-stap. In dezelfde batch kun je PDF-inkoopfacturen automatisch omzetten naar Excel samen met foto- en scan-bonnetjes uploaden — voor de bonnetjes-kant is bonnetjes scannen en omzetten naar Excel-rijen een specifieker vertrekpunt. De tool werkt prompt-gedreven: je beschrijft in het Nederlands welke kolommen je terugwilt en welke regels gelden, en de output spiegelt die kolommen — inclusief de bronbestand-verwijzing per rij, zodat elke regel terug te vinden is in het oorspronkelijke document.

De Nederlandse prompt zelf hoeft niet ingewikkeld te zijn. Hij benoemt de kolommen uit het schema (factuurdatum, factuurreferentie, leverancier, btw-id leverancier alleen bij intra-EU, omschrijving, bedrag exclusief btw uitgesplitst per tarief, btw-bedrag per tarief, totaalbedrag, aangiftetijdvak, bronbestand-verwijzing met paginanummer), legt vast hoe terug te rekenen wanneer alleen een totaal en een btw-percentage te zien zijn, en vraagt om een eerste-suggestie voor de reviewvlag (binnenland, EU-verlegd, import, privegebruik, vrijgesteld-of-0, onduidelijk) op basis van wat in het document zichtbaar is. Eén keer goed opgeschreven dekt deze prompt elke aangifte erna, omdat hij gekoppeld is aan jouw kolomschema en niet aan een specifieke leverancier.

Zo'n batch verwerkt in één keer een gemengde stapel zonder dat je de mappen eerst sorteert: PDF, JPG en PNG door elkaar, multi-paginafacturen die meerdere bonnetjes bundelen, foto's met afgesneden randen, en lage-resolutie scans landen allemaal als rijen in dezelfde output-spreadsheet. De bronbestand-verwijzing met bestandsnaam en paginanummer komt mee per rij, dus de regel naar het origineel terugzoeken is later één klik. Output haal je in Excel, CSV of JSON op — afhankelijk van wat je werkbestand aankan.

Wat extractie níet voor je doet, is daarna nog steeds het deel dat menselijk werk blijft. Rijen met reviewvlag onduidelijk doorlopen, leveranciersnamen op kassabonnen verifiëren wanneer alleen een handelsnaam zichtbaar was, terugrekenresultaten op enkele rijen steekproefsgewijs natellen, en privé-versus-zakelijk-twijfel bij privegebruik-rijen beoordelen — dat alles staat na de extractie nog op je bordje of bij je boekhouder. Pas wanneer die review klaar is, mag het optellen beginnen.

Het werkbestand is op dat moment compleet als input voor de aangifte, en niet meer dan dat. Het bestand vervangt de aangifte zelf niet, beslist niet welke btw aftrekbaar is, en stuurt geen rubrieken naar Mijn Belastingdienst Zakelijk. Het levert de getallen die jij of je boekhouder daar invult.

---

Per tarief en aangiftetijdvak optellen — pas als de rijen kloppen

Vóór elk totaal komt een filter. Rijen met reviewvlag onduidelijk of privegebruik blijven buiten de optelling totdat ze handmatig zijn beoordeeld; rijen met EU-verlegd, import of vrijgesteld-of-0 blijven in het werkbestand maar tellen niet mee in het binnenlandse voorbelasting-totaal. Wat overblijft voor de samentelling zijn rijen met binnenland plus rijen die je expliciet hebt herbeoordeeld en bewust hebt teruggezet op binnenland.

Twee samenvattingen zijn nuttig op dat gefilterde bestand. De eerste is een uitsplitsing per btw-tarief: een draaitabel of subtotaal-blok dat per tarief (21%, 9%, 0%/vrijgesteld) zowel de som van bedrag exclusief btw als de som van het btw-bedrag oplevert. In Excel zijn dat twee waarde-velden in één draaitabel met btw-tarief als rijlabel; voor wie liever zonder draaitabel werkt, doen SOM.ALS-formules per tariefkolom hetzelfde werk. De tweede uitsplitsing groepeert dezelfde rijen per aangiftetijdvak — 2026-Q1, 2026-Q2, of de maandvariant — zodat je ziet hoeveel voorbelasting per tarief in elk tijdvak landt. Dat is de data die je voor het voorbereiden van een kwartaalaangifte btw in Excel of voor een maandaangifte nodig hebt.

De getallen die uit deze twee samenvattingen komen — totaal voorbelasting per tarief en per aangiftetijdvak — zijn input voor de aangifte. Het invullen van de aangifte zelf gebeurt in Mijn Belastingdienst Zakelijk of door je boekhouder, en de afweging welke voorbelasting in welke rubriek thuishoort, valt buiten het werkbestand. Het werkbestand levert de getallen; het is niet de aangifte.

Een laatste sanity-check vóór gebruik vangt de meeste rekenfouten in één controle. Tel de kolom totaalbedrag op over alle meegenomen rijen en vergelijk dat met de som van bedrag exclusief btw plus btw-bedrag over diezelfde rijen. Als het verschil meer dan een paar cent afronding is, zit er ergens een terugrekening van een bonnetje fout, een tariefkolom in het verkeerde veld, of een typefout in een handmatig ingevulde rij. Dit is goedkoper om nu te ontdekken dan na het indienen.

Na het optellen sluit je de cyclus af door werkbestand en bronbestanden samen te bewaren. Het Excel-bestand met de rijen, de mappen met de oorspronkelijke PDF's, scans en foto's, en de prompt die je hebt gebruikt om te extraheren — alles bij elkaar in één archief per aangiftetijdvak. De bronbestand-verwijzing in elke rij blijft daardoor werkbaar als de Belastingdienst, een boekhouder of jijzelf later een specifieke regel terug wil zoeken.

---

Randgevallen waar je werkbestand er anders uit gaat zien

Drie situaties breken het kolomschema uit dit artikel of vragen om een aparte route. Voor elk geldt: dit zijn doorverwijzingen, niet uitgewerkte handleidingen.

ZZP'ers die onder de kleineondernemersregeling voor zzp'ers zonder btw-aftrek vallen, rekenen geen btw aan klanten en mogen geen voorbelasting aftrekken. Het werkbestand uit dit artikel — dat juist om voorbelasting per tarief draait — past dan niet één-op-één. De inkoopadministratie zelf blijft nuttig, maar de btw-kolommen blijven leeg of irrelevant; het optellen per tarief vervalt.

Als na het indienen alsnog een inkoopfactuur uit hetzelfde tijdvak opduikt, hoort die rij in het werkbestand thuis maar moet de correctie via een suppletie aangifte indienen na een gemiste inkoopfactuur. De rij stilletjes in een volgend tijdvak meetellen levert verkeerde periodetotalen op en is niet de bedoelde route — de Belastingdienst verwacht een correctie op het tijdvak waarin de factuur thuishoort.

Dit artikel gaat over inkoopfacturen en bonnetjes. Wie ook zijn eigen verkoop-facturen wil controleren op btw-vereisten — verplichte velden op een uitgaande factuur, btw-id-vermelding bij intra-EU-leveringen, factuurnummering — vindt de relevante velden in een aparte gids over de factuureisen voor zzp'ers in Nederland. De uitgaande kant volgt andere regels dan de inkoopkant en hoort niet in hetzelfde werkbestand thuis.